سفارش تبلیغ
صبا ویژن
 تعداد کل بازدید : 383600

  بازدید امروز : 69

  بازدید دیروز : 81

ناب - طالب پور

 
آگاهترین مردم به خود، بیمناکترین آنها از پروردگارش است [امام علی علیه السلام]
 
نویسنده: حمید طالب پور ::: شنبه 92/8/11::: ساعت 7:55 صبح

به نام خدا

عنایت امام حسین (علیه السلام) به شیخ جعفر شوشتری

      آیت اللّه حاج شیخ جعفر شوشتری، در سال 1230هـ. ق در شهر شوشتر متولد شد وبه سال 1303 هجری قمری وفات نمود. علامه آقا بزرگ تهرانی(رحمة الله)(صاحب کتاب الذریعة) در مورد ایشان می نویسد: «مرحوم حاج شیخ جعفر شوشتری (رحمة الله) فرزند حسین شوشتری، از بزرگان علما و اجلّای فقها و مشاهیر دانشمندان و از فراخوانان به سوی خدا (و دُعاة الی الله) در عصر خود بوده است.»(1)    

در خیمه ی امام حسین (ع)

   علامه شیخ محمّد تقی شوشتری در کتاب «آیات بینات فی حقیقة بعض المنامات» از قول مرحوم آیت اللّه العظمی حاج شیخ جعفر شوشتری (قدس سره) چنین نقل می کند:

«زمانی که از تحصیلات علمی خویش در حوزه ی نجف، فارغ شدم و به وطن خود، شوشتر بازگشتم، با تمام وجود دریافتم که باید در هر چه بیشتر و بهتر آشنا ساختن مردم با معارف قرآن و اسلام بکوشم؛ به همین جهت در گام نخست، تصمیم گرفتم که روزهای جمعه را به منبر بروم و پس از آن با فرا رسیدن ماه مبارک رمضان، به خاطر انجام این مسؤولیّت به منبر خویش ادامه دادم؛ امّا شیوه ی کار این گونه بود که، تفسیر «صافی» را به دست می گرفتم و از روی آن، مردم را موعظه و ارشاد می نمودم و در آخرین بخش منبر هم، به بیان مشهور و معروف که هر غذایی نیاز به نمک دارد ونمک مجلس وعظ و ارشاد نیز، روضه و یادآوری مصائب جانسوز عاشورا و امام حسین(ع) است، به ناچار از کتاب «روضة الشهداء»(البته در مورد این کتاب انشاءالله بعدا خواهم نوشت)  مقداری مرثیه می خواندم.

ماه محرم را نیز که در پیش بود، به همین صورت گذراندم؛ امّا به هیچ عنوان توانایی جدایی از کتاب و منبر رفتن بدون کتاب را نداشتم و مردم نیز بدین صورت بهره ی کافی نمی بردند؛ امّا به هر حال حدود یک سال بدین صورت گذشت. سال بعد با فرا رسیدن محرم با خود زمزمه کردم، تا چه زمانی باید کتاب در دست گیرم و از روی کتاب، مجلس و منبر را اداره کنم؟ وتا کی نتوانم از حفظ منبر بروم؟ باید چاره ای بیندیشم و خویشتن را از این وضعیّت ناگوار نجات بخشم. امّا هر چه در این مورد اندیشیدم، راه به جایی نبردم و بر اثر فکر زیاد، خستگی سراسر وجودم را فرا گرفت و از شدّت نگرانی به خواب خوشی رفتم.

در عالم رؤیا دیدم که در سرزمین کربلا هستم، آن هم درست به هنگامی که کاروان امام حسین (ع) در آنجا فرود آمده است. به همه جا نگریستم، چشمم به خیمه ای برافراشته افتاد؛ دریافتم که سپاه دشمن در صف های فشرده برگرد خیمه ی امام گرد آمده اند؛ گام به پیش نهادم.

دیدم خود امام حسین (ع) در درون آن خیمه نشسته است، وارد شدم. سلام گرمی نثار آن سیمای نورافشان نمودم. آنگاه حضرت، مرا در نزدیکی خویش جای داد. و به «حبیب بن مظاهر» فرمود: «حبیب!

ادامه مطلب...

 
نویسنده: حمید طالب پور ::: پنج شنبه 92/8/9::: ساعت 10:5 عصر

به نام خدا

حکایتی از زندگانی شگفتی روزگار مرحوم بهلول   :

زمانیکه بهلول در سفر حج بود پیاده از مکه عازم  مدینه بود که  

در بین راه به استراحتگاهی رسید و   هندوانه ای خرید و به عنوان

غذا خورد و پوست آنراکنار بوته های سمت بیابان گذاشت  که متوجه

زنی   شد که همراه بچه هایش با  لباسهایی مندرس آمدند و پوست

هندوانه را برداشتند  .

او که متوجه فقر شدید آن زن شده بود کل پولش را که    150ریال سعودی

بود را به آن زن داد و حساب کرد   تا دو سه روز دیگر که به مدینه برسد

می تواند گرسنه بماند و فقط در بین راه آب بنوشد تا  در مدینه از   آشنایانش

پولی قرض بگیرد  .

پس پیاده به راهش ادامه داد که ماشینی کنارش متوقف و  کاروان حجاجی

که عازم مدینه بودند توقف کرده روحانی کاروان دوست  او بود که وقتی دید

او سوار ماشین نمی شود وقصدکرده راه را پیاده طی کند یک دسته پول

به او هدیه میدهد و برخی کاروانیان نیز مقدار دیگری پول هدیه می دهند

و با رفتن ایشان بهلول پول را شمارش میکند می بیند1500ریال سعودی

شده است.

شخصیت عرفانی شیخ محمدتقی بهلول گنابادی در میان نسل جوان فرهنگسازی شود

سخن مقام معظم رهبری حفظه الله در مورد شیخ محمد تقی گنابادی  معروف به بهلول :

ایشان حق بزرگی برگردن انقلاب دارند.آقای شیخ محمدتقی بهلول

رحمةالله‌علیه بنده‌ی صالح و مجاهد و پرهیزگار که عمرطولانی و

پرماجرای خود را یکسره بامجاهدت و تلاش گذرانیدیکی ازشگفتیهای

روزگار ما بود.

هفتادسال پیش در ماجرای خونین مسجد گوهرشاد،زبان گویای

ستمدیدگان وحق‌طلبان شدوآماج کینه‌ی حکومت سرکوبگرپهلوی

گشت. بیست‌وپنجسال مظلومانه در اسارت حکومت ظالم دیگری

انواع رنجها و آزارها راتحمّل کرد. پس از آن سالها در مصرو عراق

ندای مظلومیتملت ایران را از رسانه‌ها به گوش مسلمانان رسانید.

سالها پس از آن در ایران بی‌هیچ پاداش و توقعی به هدایت دینی مردم

پرداخت. در سالهای دفاع مقدس همه‌جا دلهای جوان و نورانی رزمندگان

را از فیض بیان رسا و صادقانه‌ی خود نشاط و شادابی بخشید،نودسال از

یک قرن عمر خود را به خدمت به مردم و عبادت خداوند گذرانید. زهد و

وارستگی او، تحّرک و تلاش بی‌وقفه‌ی پیکر نحیف او، ذهن روشن وفعال او

حافظه‌ی بی‌نظیر او، دهان همیشه صائم او، غذا و لباس و منش فقیرانه‌ او

شجاعت و فصاحت و ویژگیهای اخلاقی برجسته‌ی او، از این مؤمنِ صادق،

انسانی استثنائی ساخته بود./.

 


 
نویسنده: حمید طالب پور ::: پنج شنبه 92/8/9::: ساعت 6:35 عصر

به نام خدا

   رفقا ! باور کنیم که  وجود حقیقی وحلّال مشکلات : فقط خداست

 

 امام صادق (علیه السلام ) فرمودند  :
  اذا اراد احدکم ان لایسأل الله شیئا، الا اعطاه ، فلییأس من الناس کلهم ، و لا یکون له رجاء الا من عندالله جل ذکره ، فاذا علم الله (جل و عز) ذلک من قلبه لم یسأل الله شیئا الا اعطاه.
 «اگر یکى از شمابخواهد که خداوند حاجتش را بر آورد، باید امیدش را از دیگران قطع کند و به غیرخداوند امیدى نداشته باشد و هنگامى که خداوند، این وضع را در قلبش ببیند، آن چه اوطلب کند اجابت مى شود .»

بحار ج72ص107


 
نویسنده: حمید طالب پور ::: یکشنبه 92/8/5::: ساعت 4:10 عصر

به نام خدا

بسته محتوایی شماره(1) ویژه کرسی های آزاد اندیشی

    فقط جهت یاد آوری : راستی شما چند مورد ونمونه از تشکیل کرسی آزاد اندیشی در استان و شهرستانتان را نام ببرید!!

   ظاهرا برخی به عمق کار پی نبرده واز مبنایی بودن این حرکت ، همچون بسیاری از امور اساسی دیگر به علل مختلف غافل بوده لذا لزومی برای تحقق چنین برنامه هایی ندیده اند!. 

بیانات مقام‌ معظم‌ رهبری در مورد کرسی‌‏‌‌های آزاد ‏اندیشی

 گوشه ای از بیانات مقام‌ معظم‌ رهبری در مورد کرسی‌‏‌‌های آزاد ‏اندیشی 

«عزیزان من! روى مسایل فکر کنید تا به نتیجه برسید. نهضت آزاد فکرى‌‌‌‌‌‌اى که من پیشنهاد کردم در دانشگاه و حوزه راه بیفتد، براى همین است. تریبون‌‌‌‌هاى آزاد بگذارند و با هم بحث کنند؛ منتها نه متعصبانه و لجوجانه و تحریک شده به وسیله‌‌ى جریانات‌سیاسى و احزاب‌سیاسى که فقط به فکر آینده‌‌ى کوتاه مدت و مقاصد خودشان هستند…»

تولید فکر و علم، ارزش عمومی حوزه و دانشگاه

· باید «تولید نظریه و فکر»، تبدیل به یک ارزش عمومى در حوزه و دانشگاه شود و در قلمروهاى گوناگون عقل نظرى و عملى، از نظریه‌سازان، تقدیر به عمل آید و به نوآوران، جایزه داده شود و سخنانشان شنیده شود تا دیگران نیز به خلاقیت و اجتهاد، تشویق شوند.

· باید ایده‌ها در چارچوب منطق و اخلاق و در جهت رشد اسلامى با یک‌دیگر رقابت کنند و مصاف دهند تا جهان اسلام، اعاده‌ی هویت و عزت کند و ملت ایران به رتبه‌اى جهانى که استحقاق آن را دارد بار دیگر دست یابد .(1)

جلسه‌ی آزاداندیشی باید تخصصی باشد، نه عمومی

· یکى از دوستان گفتند که اندیشه و علم، دستورى نباشد. من چنین چیزى سراغ ندارم. در جامعه‌ى ما اندیشه دستورى نیست؛ نه علم دستورى است، نه اندیشه‌ی دستورى است. کجا؟ مشخص کنند بگویند. کسى که با این قضیه مبارزه کند، خود منم. ما طرفدار آزاداندیشى هستیم.

· البته من به شماها بگویم، آزاداندیشى جایش توى تلویزیون نیست؛ آزاداندیشى جایش توى جلسات تخصصى است. مثلاً فرض کنید در زمینه‌ى فلان مسأله‌ى سیاسى، یک جلسه‌ى تخصصى دانش‌جویى بگذارید؛ دو نفر، پنج نفر، ده نفر بیایند آن‏جا با هم‌دیگر بحث کنند؛ این می‌شود آزاداندیشى.

· همین‏جور، بحث سر معارف اسلامى است؛ همین‏جور، بحث سر تفکرات مکاتب گوناگون جهانى است؛ همین‏جور، بحث سر یک مسأله‌ى علمى است. بنابراین جلسه باید جلسه‌ى تخصصى باشد.(2)

آزادفکری در همه‌ی رشته‌ها

· من بر پیشنهاد شما مى‌افزایم که این ایده چه در قالب «مناظره‌هاى قانونمند و توأم با امکان داورى» و با حضور «هیأت داورى علمى» و چه در قالب تمهید «فرصت براى نظریه‌سازان» و سپس «نقد و بررسى» ایده‌ی آنان توسط نخبگان فن و در محضر وجدان علمى حوزه و دانشگاه، تنها محدود به برخى قلمروهاى فکر دینى یا علوم انسانى و اجتماعى نیز نماند بلکه در کلیه‌ی علوم و رشته‌هاى نظرى و عملى (حتى علوم پایه و علوم کاربردى و …) و در جهت حمایت از کاشفان و مخترعان و نظریه‌سازان در این علوم و در فنون و صنایع نیز چنین فضایى پدید آید.

· براى آن‌ که ضریب «علمى بودن» این نظریات و مناظرات، پایین نیاید و پخته گویى شود و سطح گفت‌وگوها نازل و عوامانه و تبلیغاتى نشود، باید تمهیداتى اندیشید و قواعدى نوشت.(3)

1و3)- 16/11/1381

2) - 31/5/1389  


 
نویسنده: حمید طالب پور ::: چهارشنبه 92/8/1::: ساعت 1:58 عصر

به نام خدا

عید غدیر خم ،عید سراسر نور ومعرفت تهنیت باد.

غدیر خم ،تجلی نعمت حیات پاکیزه به انسان در مسیر ابدیت مبارک باد.


 
<      1   2      
 
 
 

موضوعات وبلاگ

 

درباره خودم

 

حضور و غیاب

 

آوای آشنا

 

اشتراک