به نام خدا

   هر عملی بر اساس ایدئولوژی است وهر ایدئولوژی بر جهان بینی استوار است وهر جهان بینی مبتنی بر معرفت است پس معرفت ،مقدمه ی درست حرکت کردن است

حضرت علی علیه السلام به کمیل می فرمایند : «یا کمیل ؛ما من حرکة الا وانت محتاج فیها الی معرفة»

(ای کمیل هیچ جنبش وحرکتی نیست مگر انکه به معرفت وشناخت مبتنی است )

<تحف العقول – وصیته ع لکمیل بن زیاد)

لذا دستیابی به غرض وهدف خلقت انسان وعمل به اسلام وآموزه های آن، بدون شناخت صحیح آن ممکن نیست .

اگر فرد ،خانواده وجامعه ای پویا وسالم می خواهیم باید مسیر دستیابی به آن را بشناسیم.

   اگر می خواهیم اسلام ،معیار ،میزان وملاک ما در جامعه شناسی،روان شناسی، اقتصاد،تربیت ،هنر،ورزش،سیاست،وظیفه شناسی،نعمت شناسی،فرهنگ وادب وبالاخره همه ی امور باشد ،لازم است اسلام وانسان را آنگونه که هست بشناسیم ،نه آنگونه که شهید بزرگوار آیت الله مطهری رضوان الله تعالی علیه ،در مورد برخی می گفتند:«متأسفانه سخاوتمندانه از اسلام مایه می گذارند ،سلیقه ی روز را معیار قرار می دهند وبه نام <اجتهاد آزاد>به جای آنکه اسلام را معیار حق وباطل قرار دهند ؛سلیقه وروح حاکم بر زمان را معیار اسلام قرار می دهند »(مجموعه آثار ج 24 ص 88 ،نهضتهای اسلامی در صد ساله ی اخیر)

   از دیدگاه شهید مطهری ؛اسلام یک کل تجزیه ناپذیر وبه منزله ی اعضای یک پیکر است، نماز به جای خود؛حج به جای خود ؛خمس به جای خود ؛امر به معروف ونهی از منکر به جای خود،حق الناس به جای خود؛ نماز شب، نمی تواند جای تفریح را بگیرد. تفریح نمی تواند جای ازدواج را بگیرد. ازدواج نمی تواند جای تدریس را بگیرد.تدریس نمی تواند جای کار سیاسی را بگیرد. کار سیاسی نمی تواند جای کار اقتصادی را بگیرد. هر چیز باید جایگاهش روشن باشد.بایستی اجزاء آن ،همه در کنار هم دیده شوند .(مجموعه آثار ج 21 ص 64 ،اسلام ونیازهای زمان ج 1).

دیگر آنکه اجزاء آن جایگزین ناپذیرند؛ تربیت ،عبادت ،محبت،کار،تعلیم وتعلم،ازدواج،جهاد،امر به معروف ونهی از منکر ،تولی وتبری و...در دین ،هرکدام دارای اثر منحصر به فرد است که اجزاء دیگر نمی توانند جای آن را پر کنند.

   از نگاه استاد شهید مطهری شناخت خدا ابتدا ،وسط وانتهای دین است ؛همه ی دین بر اساس این معرفت بنا شده است وهر چه جز این باشد از اسلام نیست . در اسلام همه ی امور از توحید سرچشمه می گیرد وبه توحید پایان می یابد ، این است که یک مسلمان واقعی اول وآخر و وسط کارش خداست وهیچ چیز را شریک خدا قرار نمی دهد .(مجموعه آثار ج 2 ص 249 ،وحی ونبوت)

   در قسمتی از کتاب حکمتها واندرزها جلد اول مقاله ی اول شهید مطهری می گویند: «دینداری، اگر بخواهد به صورت صحیح ،معقول ومنطقی برای کسی پیدا شود باید از پایه ی توحید وخداشناسی آغاز گردد. تا این اصل در روح ودل تأسیس نشود سایر قسمتها ،(پایه و)اساسی نخواهد داشت »(مجموعه آثار ج 22ص68).

جامعه ی واقعی نیز باید این ویژگی را داشته باشد .

امیدآنکه توفیق معرفت الله و شناخت حقیقی برای همه عنایت گردد.  

(نکته قابل توجه اینکه مطالب فوق بیشتر تلخیص وبرداشت است)./.طالب پور 

سالروز شهادت معلم ثالث ،اسلام شناس شهید مرتضی مطهری 

وبزرگداشت مقام معلم گرامی باد.

شهادت بنده ی راستین خدا ،بانوی اول جهان هستی

مظهر عصمت کبری ،حلقه ی وصل رسالت وامامت

حضرت فاطمه ی زهرا سلام الله علیها تسلیت باد .

به نام خدا

{...واما حکایت زمان ما ،درهرنطق ، تریبون ومحفلی عده ی خاصی را علم کرده اند ومدعی اند که فلانی  نماز شب خوان است...}

نماز شب ،فضایل آن ،پاداش وثوابش ، ثمرات آن ، مواظبت برآن ،کراهت ترک آن و دهها فرع دیگر در آیات شریفه ی قرآن وروایات، نشان از درجه ی بالا ووالای این عبادت دارد .برای نمونه :

«ومن اللیل فتهجد به نافلةلک عسی ان یبعثک ربک مقاما محمودا» (وپاسی از شب را زنده بدار تا برای تو نافله ای باشد . امید که پروردگارت تو را به مقامی ستوده <شفاعت و...>برانگیزد )"سوره اسراء/79 "

ویا سوره آل عمران /17 ،سوره الذاریات / 15-18 ،سوره سجده / 16-17 ،سوره الانسان/26 و... .

ویادر روایاتی ازجمله : از امام صادق (ع) : «قال رسول الله (ص) فی وصیته لعلی (ع) :علیک بصلاة اللیل یکرّرها اربعا»(پیامبر خدا ص در سفارش به علی ع فرمودند: "برتو باد به نماز شب" وحضرت این جمله را چهار بار تکرار فرمود) <بحار ج 69 /392/68 >

و در روایات ذکر شده است که :هرکس نماز شب بخواند  مایه تندرستی او وموجب خشنودی خداوند شود ،خوش سیما گردد،باعث جلب رزق وروزی ورحمت و از بین رفتن گناهان روزش شود و... .(وسایل الشیعة ج 3 از 20 جلدی ص 268 تا 281 ،کتاب الصلاة ،ابواب بقیة الصلوات المندوبة ، باب 39 و40 و میزان الحکمة ذیل صلاة اللیل ) 

 شخصی که توفیق شب زنده داری یابد می تواند به آن درجات وفضایل وپاداشها برسد .

اما آیا به صرف نماز شب خوان بودن بس است ؟آیا شرط لازم و کافی برای رسیدن به آن درجات وپاداشهاست ؟یا شرایط دیگری هم نیاز دارد ؟

آیا از تهجد وشب زنده داری شمر ویارانش شنیده اید؟ آیا از نماز شب خواندنهای ابن ملجم و طلحه وزبیر شنیده اید ؟ آیا در کتب تاریخی، چیزی از پینه بستن پیشانی خوارج از فرط نماز شب وعبادت شنیده اید ؟آیا از نماز شب شریح قاضی وامثال او شنیده اید ؟ حتما شنیده اید وحتما می دانید که هیچکدام عاقبت به خیر نشدند ،چرا؟

رفقا !به صرف نماز شب خواندن ویا ادعای آن ،کسی معیار حق ،درستی وخوبی نمی شود ! مگر می شود کسی از تحت ولایت الله وولایت کسانی که خدا نصب کرده خارج باشد؛ ورستگار شود ؟ مگر می شود کسی ولیّ را نشناسد وبه او معتقد نباشد اما به آن فضایل وثوابها برسد ؟ مگر می شود کسی که حقیقت وجود وباطنش غریو ولایت گریزی وولایت ستیزی سر می دهد ؛به آن کمالات ودرجات نایل آید ؟

هرگز آنکه از ولایت محوری وحقیقت ولایت مداری بهره ای ندارد، به آن درجات نمی رسد ! هرگزکسی که در مدار وخط وروش واهداف ولایت نیست ،به آن مرحله وکمال دست نمی یابد! هرگز نماز شب ، بی ولایت نماز شب نیست !

کسی که از مدار ولایت الله ومنصوبین او ( ولایت خاص یا عام ) خارج شود دیگر در ولایت الهی نیست لذا دیگر آن پاداشها ودرجات را هم ندارد .(سوره بقره /257)آن همه فضیلت وثواب ودرجه از آن نماز شب خوانی است که در زندگی، مطیع اوامر خدا وتحت ولایت او ومنصوبینش باشد والا پشیزی ارزش ندارد .

عدم معرفت وجمود فکری خوارج، با وجود پیشانی پینه بسته شان ازشدت نماز شب و عبادت  دلیلی جز ولایت گریزی وگاهی ولایت ستیزی نداشت ، حکم شریح قاضی به مبارزه وکشتن امام حسین ویارانش ومشروعیت بخشی به حکومت یزیدهم بر اثر عدم رسوخ اعتقاد به ولایت در افکار او بود؛ وداستان شمر وطلحه وزبیر وامثال انها تا زمان ما نیز بشرح ایضا .   

نماز بی ولای او، عبادتی است بی وضو                 به منکر علی بگو، نماز خود قضا کند

واما حکایت زمان ما ،درهرنطق ، تریبون ومحفلی عده ی خاصی را علم کرده اند ومدعی اند که فلانی  نماز شب خوان است، اهل تهجّد ،مناجات شبش دل سنگ را آب می کند ،دارای فلان کمالات معنوی است وبالاخره با عوام فریبی در پی باز سازی برخی شخصیتهایند ؛ اما سخنی از در صد ولایت پذیری اوومیزان تعهد ش به آموزه های ولایی؛ در تعریف وتمجید هایشان نیست ، دریغ از بیان عملکردشان در پیروی از اهداف وبرنامه های ولایت ورهبری ،تنها مطلبی که  به میان نمی آورند واز طرح وتبیین ان هراسناکند همین موضوع است!واگر هم سخنی می آورند بدون دلیل ودر حد لفاظی است.

 خدایا به ما بصیرت در دین عطا فرما؛ الهی واجعل عاقبة امورنا خیرا./. طالب پور

الا مسها که در گرد و غبارید                به اکسیر ولایت دل سپارید

طلا آن وقت طلای ناب گردد                 که در حُرم ولایت آب گردد

نماز بی ولایت بی نمازیست                تعبد نیست نوعی حقه بازیست

ولایت چیست درخون غوطه خوردن        کلید سینه بر مولا سپردن

حسین ابن علی در خون شناکرد           مرا با این حقیقت آشنا کرد

ولایت بی بلا معنا ندارد                        نجف بی کربلا معنا ندارد

                                                      «مرحوم آقاسی»

به نام خدا

خطاب به خودم و دیگران؛ به ویژه آنها که بی مهابا ،با سینه ی سپر وجسورانه برای تخریب ،عیبگویی وعیبجویی مؤمن، از هیچ گونه مطلبی (تحریک کننده ی افکار ،دروغ ، گمانه زنی، القاء شبهه ،تحریف کلمات ،بزرگنمایی،شارلاتانیزم تبلیغاتی،شایعه و...) دریغ نمی کنند وگاهی به بهانه ی نظارت ونقد مسایل جامعه وارزیابی عملکردها دچار غیبت ومواقعی هم به تهمت وبهتان ناگزیر می شوند وخود را در پروژه ای سیستمی ،زنجیره ای ،شیطانی و برانداز، موفق وپیروز میدان می دانند .

  غافل از آنکه  شریعت اسلامی وآموزه های قویم دینی به ما هدف ورسم زندگی را چنین می نماید:

{عیب گویی وغیبت یعنی هرکس ازکسی (پشت سرش) چیزی(ازعیب) بگوید که در وجود او هست - پیامبر اسلام ص}(واگرآن عیب در او وجود ندارد، تهمت وبهتان است)

غیبت کردن ، خوردن گوشت برادر مؤمن مرده (سوره حجرات /12)

غیبت ، حرام است همچون خون ومال وآبروی  مؤمن (رسول الله ص)

غیبت ، اگر با آب دریا آمیخته شود آن را می آلاید(رسول الله ص)

غیبت ، بد تر از زناست (رسول الله ص)

غیبت ، مجوزو بهانه ای برای عیبگویی و غیبت شدن  (امام علی ع وامام صادق ع)

غیبت ، باعث مبغوض شدن نزد خدا ومردم (امام علی ع)

غیبت ، کار فرد بی خرد(امام علی ع)

غیبت ، منفور ترین مردم نزد خدا شدن(امام علی ع)

غیبت ، از زشت ترین فرومایگیها (امام علی ع)

غیبت ، بزرگترین گناه (امام علی ع)

غیبت ، باعث لعن شدن (امام کاظم ع)

غیبت ، خورش سگهای دوزخ (امام علی ع وامام سجاد ع)

غیبت ،نان خورش مردمان سگ صفت (امام زین العابدین ع)

غیبت ، باعث عذابی پر درد در دنیا وآخرت (سوره نور / 19)

غیبت ، کار کسی که در پی توجیه وعذر وبهانه، برای عیبهای خویش است(امام علی ع)

غیبت ، باعث نابودی دین فرد< زودتر از بیماری خوره >(رسول الله ص)

غیبت ، باعث عدم قبولی نماز وروزه ی فرد تا چهل روز(رسول الله ص)< مگر با بخشش غیبت شونده >

غیبت ، سبب بر باد رفتن اعمال نیک فرد وانتقال آن به کارنامه ی غیبت شونده (رسول الله ص)

غیبت ، در ماه رمضان باعث نابودی ثواب ومزد روزه (رسول الله ص)

غیبت ، تلاش شخص ناتوان (امام علی ع )

غیبت ، نشانه ی منافق است. (امام علی ع )

  وهشدار دهنده ترین روایت از امام صادق ع است که فرمودند:

 «من روی علی مؤمن روایة یرید بها شینه وهدم مروّته لیسقط من اعین الناس ، اخرجه الله عزّ و جلّ من ولایته الی ولایة الشیطان»

(هرکس علیه یک مؤمن مطلبی نقل کند که بخواهد با آن او را بد نام سازد وشخصیتش را از بین ببرد ، تا بدین سبب از چشم مردم بیافتد ،خداوند عز وجل او را از ولایت خود به سوی ولایت شیطان اخراج کند.)<بحار ج 75 /ص254/ح36 به نقل از میزان الحکمة ذیل ماده ی غیبت>

(آری فاجر، فاسق ،کسی که علنا گناه می کند ،کسی که حیا ندارد ، بدعتگذار  وکسی که ظلم وستم می کند و...مجوز غیبت شدن دارد<البته در کتب مفصل فقهی، موارد مجاز برای غیبت، ذکر شده است که عمده ی آنها بیان شد وغیر ان غیبت وعیب گویی است>.

امید است خداوند به مؤمنین توفیق معرفت ،عمل صالح ،همفکری وهمدلی به جای بد بینی وتخریب وعیبجویی عنایت نماید.

مطالبم را با این سخن بسیار گهربار از امام المتقین ،یعسوب الدین ،امیرالمؤمنین علی علیه السلام به پایان می برم :

  «طوبی لمن شغله عیبه عن عیوب الناس »

<خوشا به حال آن کس که عیب خودش ،او را از پرداختن به عیبهای مردم باز دارد>./.

به نام خدا

 ^{{خطبه ی 65 نهج البلاغه : ...لَمْ یَخْلُقْ مَا خَلَقَهُ لِتَشْدِیدِ سُلْطَانٍ - وَ لَا تَخَوُّفٍ مِنْ عَوَاقِبِ زَمَانٍ - وَ لَا اسْتِعَانَةٍ عَلَى نِدٍّ مُثَاوِرٍ وَ لَا شَرِیکٍ مُکَاثِرٍ وَ لَا ضِدٍّ مُنَافِرٍ}

^{مخلوقات را براى تقویت حکمرانی وفرمانروایى، و یا براى ترس از آینده، یا یارى گرفتن در مبارزه با همتاى خود، و یا براى فخر و مباهات شریکان، و یا ستیزه جویى مخالفان ؛نیافریده است.}

^{وَ لَکِنْ خَلَائِقُ مَرْبُوبُونَ وَ عِبَادٌ دَاخِرُونَ ... .}

^{بلکه همه، آفریده‏هاى او هستند  و در سایه پرورش او، بندگانى فروتن و فرمانبردارند.}}

 در نماز هر روز بارها این مطلب را اندیشه می کنیم که " الله الصمد" (اصل در معنای "صمد"قصد کردن یا قصد کردن با اعتماد است )لذا می توان به معنای زیر تفسیر کرد :<سید،وبزرگی که بر او اعتماد کرده واز هر سو به جانبش قصد می کنند>یعنی تمامی موجودات عالم در تمامی حوائجشان قصد او می کنند زیرا هر چیزی که دارای هستی است  هستی را خدا به او داده  پس ما سوای او محتاج اویند لذا «ال» در الصمد حصر را می رساند ،یعنی تنها خداوند، صمد وبی نیاز علی الاطلاق است  وهمه محتاج او؛واین تعبیر معرفی خداست به وسیله ی صفت فعل او(صمد) کما اینکه الله احد معرفی اوست به صفت ذات(احد).جلّت عظمته .(جلد آخر تفسیر المیزان ذیل سوره ی توحید ).

   پس حکمت در خداوند به غرض فعلی بازگشت دارد و غرض فاعلی ندارد بلکه فلسفه ی خلقت او ،نشان دادن جود و فیاضیتش است .

  نکته ی دیگری که در این خطبه  حضرت علی (ع)به آن اشاره کرده اند، اینکه :     

همه، آفریده های خدایند و وبندگانی ذلیل ،فروتن وفرمانبردار او

ذلت دوگونه است :1- ذلت در برابر دیگران ،که مذموم ونکوهیده است

2- ذلت در برابر خدا و آنان که خدا فرموده است (واذ قلنا للملائکة اسجدوا لآدم فسجدوا...<بقره/34>)

لذا دخور و اظهار ذلت وبندگی در برابر خالق وفیّاض وجود ؛نه تنها زشت ومذموم نیست که سکوی کمال وتعالی است (به خلاف توهمات وسخنان وهابیت)؛ذلیل ترین افراد در پیشگاه خدا عزیز ترین بندگان اند (سبحان الذی اسری بعبده ...<اسراء/1>)

آنقدر رتبه ی ذلت و بندگی در پیشگاه ربوبی والا وبالا ست که پیش ازمقام رسالت وبرتر از آن ذکر شده؛ آنجا که در تشهد هر روز چند مرتبه می خوانیم :"واشهد انّ محمدا عبده ورسوله" .

امید آنکه هر روز با معرفت افزایی ،غفلتهایمان کم شده به بندگی حقیقی نزدیکتر شویم .انشاءالله -والسلام علیکم ورحمةالله برکاته - طالب پور

به نام خدا

   راستی! فاطمیه نزدیک است...

سید حمیدرضا برقعی در سروده‌ای با عنوان «کوچه تاریک» :

زیر باران دوشنبه بعد از ظهر

 اتفاقی مقابلم رخ داد

 وسط کوچه ناگهان دیدم

 زن همسایه بر زمین افتاد

 ***

 سیب‌ها، روی خاک غلطیدند

 چادرش در میان گرد و غبار

 قبلا این صحنه را... نمی‌دانم

 در من انگار می‌شود تکرار

 ***

 آه سردی کشید، حس کردم

 کوچه آتش گرفت از این آه

 و سراسیمه گریه در گریه

 پسر کوچکش رسید از راه

 ***

 گفت: آرام باش! چیزی نیست

 به گمانم فقط کمی کمرم...

 دست من را بگیر، گریه نکن

 مرد ،گریه نمی‌کند پسرم

*** 

 چادرش را تکاند، با سختی

 یا علی گفت و از زمین پا شد

 پیش چشمان بی‌تفاوت ما

 ناله‌هایش فقط ،تماشا شد

 ***

 صبح فردا به مادرم گفتم

 گوش کن! این صدای روضه‌ی کیست

 طرف کوچه رفتم و دیدم

 در و دیوار خانه‌ای مشکی است

***

 با خودم فکر می‌کنم حالا

 کوچه ی ما چقدر تاریک است

 گریه، مادر، دوشنبه، در، کوچه

 راستی! فاطمیه نزدیک است...